دلتا

وبلاگ احمد پورنجاتی

ماه: دی ۱۳۸۷

«توقیف» به مثابه نوعی «روزنامه‌نگاری»

 سرمقاله کارگزاران – ۱/۱۰/۸۷

می‌خواهم درباره «توقیف مطبوعات» بنویسم اما از یک منظر متفاوت پدیده ناشناخته‌ای نیست، کم یا بیش از گذشته تا حال و به احتمال نزدیک به یقین در آینده، همواره بوده، هست و خواهد بود. تا چه وقت؟ نمی‌دانم اما پس از کولاک هولناک «توقیف فله‌ای» مطبوعات، خط تولید این صنعت مترقی! رونق روزافزون یافت، ابتدا در بخشی از دستگاه قضایی و سپس با ظهور دولت نهم، در وزارت ارشاد. مهم نیست که با تابلوی «هیات نظارت» و با استنادهای به اصطلاح قانونی و به ظاهر موجه، مثل آب خوردن بیانیه توقیف صادر می‌شود؛ مهم نیست که حتی بدون نیاز به تشکیل جلسه حضوری گاه با یک هماهنگی تلفنی رأی توقیف جمع‌آوری می‌شود، مهم این است که اکنون خبر توقیف یک نشریه، تعجب کسی را بر نمی‌انگیزد! خبری شده شبیه اخبار صفحه حوادث! تصادف در یک جاده، یک سانحه هوایی، مرگ یک مامور آتش‌نشانی، سقوط بهمن در کوهستان! «توقیف مطبوعات» اکنون بخش‌هایی از زندگی حرفه روزنامه‌نگاری مستقل در جامعه ما شده است.

انگار نوعی سرگرمی تکراری و دم‌ دستی! اینکه «توقیف مطبوعات» آن‌گونه که در این سال‌ها شاهد بوده‌ایم، خواه از نوع «موقت» که انسان را به یاد «عقد موقت ۹۹ ساله» می‌اندازد، خواه از نوع «لغو امتیاز»،‌که شباهت عجیبی به «تیر خلاص» دارد، از چه توجیه حقوقی، فرهنگی، سیاسی و ایدئولوژیک برخوردار است،‌موضوع این نوشته نیست.  اینکه چنین رویکردی تا چه حد از منظر شعارها و آرمان‌های اولیه انقلاب اسلامی و اصول قانون اساسی قابل خدشه و ناپذیرفتنی است، نیاز به مجال دیگر دارد. هر چند هیچ تردیدی در آن نیست، اما به باور من، جامعه ایران و به‌ویژه مشتریان و خوانندگان مطبوعات مستقل و غیردولتی و البته دست‌اندرکاران این‌گونه مطبوعات، اکنون با «چهره‌ای متفاوت» از «توقیف» سرکار دارند: ادامه مطلب

پرسش و پاسخ

کارگزاران:

باور بفرمایید اگر می‌دانستم ستون «غلط‌های زیادی» تا به این اندازه جدی گرفته می‌شود چه‌بسا عمرا مرتکب چنین غلط‌زیادی نمی‌شدم. تلفن پشت تلفن، اس‌‌ام‌اس در پی پیامک! حتی یک آقایی از داخل اتوبوس شرکت واحد در حال حرکت یک «موشک کاغذی» به‌طرف من که منتظر تاکسی، کنار خیابان ایستاده بودم، پرتاب کرد و وقتی با عصبانیت نگاهش کردم با صدای بلند گفت: «فلانی دوستت داریم، فلانی دوستت داریم» ادب انقلابی و فروتنی ضداستکباری ایجاب می‌کند به پاس این همه لطف و محبت به مشتی از خروار و اندکی از بسیار، پرسش‌های «هواداران غلط‌های زیادی» پاسخ دهم. البته به اختصار. پرسش: این عنوان «غلط‌های زیادی» شامل چه کسانی می‌شود؟
پاسخ: مثل آفتاب، فراگیر است. شامل همه می‌شود. البته جز نویسنده که ترجیح می‌دهد سایه‌نشین باشد. ادامه مطلب

دلتا © 1386 تا ۱۳۹۷ احمد پورنجاتی | کلیه حقوق محفوظ است. | نقل مطالب با ذکر منبع و بدون ویرایش آزاد می باشد.

| بالا ↑