دلتا

وبلاگ احمد پورنجاتی

ماه: بهمن ۱۳۸۶

هرمنوتیک “صرفه جویی”

شهروند امروز – ۶ بهمن ۸۶

“کلمه ” به تنهایی هزار معنا دارد و هیچ معنا ندارد. تشخص”کلمه” ، تنها و تنها وابسته به “متن” است. من چه می دانم “صرفه جویی” چیست،اگر آن را مستقل از متن بخوانم؟!
به کمان من “صرفه جویی” نیز همچون هزاران واژه دیگر،همچون:” آزادی”،”برابری” ،”صداقت”،”نظم” و از این دست، مشت بسته ایست که تنها در بستر یک “متن” می توان شمایلش را زیارت کرد، درونش را کاوید.از این رو،”صرفه جویی”می تواند یک” ‌فریب” باشد،همچنانکه می تواند یک “منجی” باشد.
می دانم که در قلمرو “تدبیر منزل”و معیشت فردی و خانوادگی ،”صرفه جویی” ویا به اصطلاح نوساخته سالیان اخیر،”مصرف بهینه” به مصابه یک “ارزش” معرفی شده است.
می دانم که در آموزه های دینی و پند آموزی های فرهنگی، صرفه جویی و پرهیز از اسراف و تبذیر، مورد تاکید و تحسین قرار گرفته است و می دانم که تنظیم و توازن “منابع و مصارف” و به کار گیری خردمندانه و برنامه ریزی شده منابع یا (سرمایه ها) یک امر پذیرفته شده عرفی و عقلی، چه در مقیاس زندگی شخصی و چه در اندازه های زندگی اجتماعی به شمار می رود. ادامه مطلب

بروید دنبال کارتان، مزاحم نشوید!

روزنامه اعتماد – ۳/۱۱/۸۶

خواه این نوشته موجب رنجش خاطر اصلاح طلبان و مردمانی که به امید بهبود اوضاع دل به دیدگاه ها و برنامه ها و تلاش های توانفرسای آنان بسته اند، بشود یا نشود، ناگزیرم برای آسودگی وجدان خویش و ثبت در تاریخ هم که شده، به صراحت اعلام کنم که؛ «ای هیات اجرایی انتخابات» دست مریزاد، حق داشته اید، خیلی هم حق داشته اید، ای همه متولیان صادق و عزم استوار و پا به رکاب انتخابات مجلس هشتم، در همین خوان نخست، کاری کردید کارستان، گربه را دم حجله خلاص باید کرد. به قول مشهور عمه خانم عزیزم؛ یک نه می گویی و نه ماه عذاب نمی کشی، من یکی که از خوشحالی در پوست نمی گنجم. فقط متحیر مانده ام که چرا این تک و توک آدم های مساله دار و مرموز، به ویژه آنها که سوءسابقه همکاری در دولت معلوم الحال دوم خردادی داشته اند، ردصلاحیت نشده اند، نکند از قلم افتاده اند؟ اما نه. می دانم که شش دانگ حواس تان جمع است. حتماً حکمتی دارد که عنقریب آشکار می شود. می دانید چرا تا این حد شیفته و شیدای شما عزیزان شده ام؟ می دانید به چه علت از وجود مبارک همه شما که به درستی نام فامیل تان را «اصولگرا» گذاشته اید، احساس غرور می کنم؟ ادامه مطلب

ای عزیز ترین!

ای عزیز ترین!

در چشمانت

یک دنیا معصومیت

برق می زند!

ساق های استوارت

نا امیدی را بی هیچ شرمندگی

مرخص میکند!

شانه های آهنینت

میزبان سلسله جبال گرفتاری های من است!

و آواز دلنشینت ، ادامه مطلب

تیزاب تناقض

شهروند امروز -۲۵ دی ۸۶

قرن هاست که اهل فلسفه به این اصل عقلی وفادار مانده اند که: “نه جمع نقیضین ممکن است ونه ضدّین” یعنی نمی شود که چیزی هم باشد و هم نباشد ونیز نمی شود چیزی هم سپید باشد و هم سیاه.
از این رو،تناقض به مفهوم فلسفی آن ،سالیان سال است که داغ باطله خورده و از فهرست چون و چراهای اهل فلسفه خارج شده است. حتی “اصل تضاد” در فلسفه دیالکتیک نیز که البته بر پایه نوعی “اشتراک لفظ” با تضاد مورد نظر فلسفه کلاسیک بنا شده بود،نتوانست خدشه ای بر آن اصل عقلی ،یعنی ناممکن بودن جمع دو نقیض یا دو متضاد، وارد کند.

اما به همان اندازه که این اصل در عالم مفروضات عقلی موجه و پذیرفته می نماید،در گستره واقعیت اجتماعی خدشه پذیر و بی بنیاد است. به گمان من ،”نتناقض”در عرصه واقعیت اجتماعی نه تنها غیر ممکن نیست، نه تنها غیر موجه نیست و نه تنها پدیده ای “استثنایی”به حساب نمی آید،بلکه اگر فارغ از دلمشغولی های ارزشی مورد سنجش قرار گیرد، یکی از مهمترین اسرار پویایی(دینامیزم)حرکت جامعه قلمداد می شود. اشتباه نشود،سخن در “خوب”یا”بد” بودن تناقض نیست.سخن در کاربست انکارناپذیر این “پدیده سحر آمیز “در روند تحولات اجتماعی است،سخن از “واقعیت”است ،واقعیتی که هر کس با اندکی توجه وتامل در زندگی روزمره خویش می تواند آشکارا و بی واسطه آن را لمس کند.

ادامه مطلب

تیزاب تناقض

شهروند امروز -۲۵ دی ۸۶
قرن هاست که اهل فلسفه به این اصل عقلی وفادار مانده اند که: “نه جمع نقیضین ممکن است ونه ضدّین” یعنی نمی شود که چیزی هم باشد و هم نباشد ونیز نمی شود چیزی هم سپید باشد و هم سیاه.
از این رو،تناقض به مفهوم فلسفی آن ،سالیان سال است که داغ باطله خورده و از فهرست چون و چراهای اهل فلسفه خارج شده است. حتی “اصل تضاد” در فلسفه دیالکتیک نیز که البته بر پایه نوعی “اشتراک لفظ” با تضاد مورد نظر فلسفه کلاسیک بنا شده بود،نتوانست خدشه ای بر آن اصل عقلی ،یعنی ناممکن بودن جمع دو نقیض یا دو متضاد، وارد کند.

اما به همان اندازه که این اصل در عالم مفروضات عقلی موجه و پذیرفته می نماید،در گستره واقعیت اجتماعی خدشه پذیر و بی بنیاد است. به گمان من ،”نتناقض”در عرصه واقعیت اجتماعی نه تنها غیر ممکن نیست، نه تنها غیر موجه نیست و نه تنها پدیده ای “استثنایی”به حساب نمی آید،بلکه اگر فارغ از دلمشغولی های ارزشی مورد سنجش قرار گیرد، یکی از مهمترین اسرار پویایی(دینامیزم)حرکت جامعه قلمداد می شود. اشتباه نشود،سخن در “خوب”یا”بد” بودن تناقض نیست.سخن در کاربست انکارناپذیر این “پدیده سحر آمیز “در روند تحولات اجتماعی است،سخن از “واقعیت”است ،واقعیتی که هر کس با اندکی توجه وتامل در زندگی روزمره خویش می تواند آشکارا و بی واسطه آن را لمس کند.

ادامه مطلب

کشور را باید از رسیدن به شرایط خطرناک نجات داد

گفتگو با سایت بهارستان

احمد پورنجاتی ، نماینده سابق مجلس ، با توجه به مجموعه تلاش های اصلاح طلبان و با در نظر گرفتن همه عوامل فرضی که  در فعالیت انتخاباتی پیش روی اصلاح طلبان است وضعیت ائتلاف اصلاح طلبان و روند همگرایی را رو به افزایش ارزیابی کرد .وی در گفت وگو باخبرنگار ما گفت: با توجه به زمینه های عینی موجود در جامعه و وضع موجود در دو قوه اجرایی و مجلس که حاکی از سرخوردگی و نارضایتی است زمینه اقبال جامعه برای تغییر و تحول این دو حوزه بیشتر مشاهده می شود.

پورنجاتی با اشاره به اینکه هنوز برای ارزیابی میزان انگیزه اجتماعی و حضور در انتخابات کمی زود است افزود:متاسفانه مجموعه جریانهای وابسته به جناح اصولگر با استفاده  از شیوه هایی که می توان گفت تدابیر ضد رقابتی است ،نوعی فضا سازی مایوس کننده ای برای حضور اصلاح طلبان و پایگاه اجتماعی أنها دنبال می کنند.وی با اعتقاد بر اینکه با همه این چالشهایی که پیش رو است،جریان اصلاح طلب با تمام طیف بندی های درونی اش با امیدواری و تلاش متکی بر منافع و مصالح نظام در حال فعایت است گفت:در مجموع اگر بخواهیم واقع بینانه داوری کنیم ، اوضاع چندان بد نیست. این صاحبنظر سیاسی در خصوص پتانسیل های همگرایی اصلاح طلبان با اشاره به اینکه در جنبه های سلبی و ایجابی نقاط بسیار مهمی برای همگرایی وجود دارد ،گفت:از منظر سلبی نه تنها در مجموعه طیف های اصلاح طلبان بلکه حتی در بخشهایی از گرایشهای خردورز و اینده نگر در میان اصولگراها نوعی احساس نگرانی از روند نه چندان مطلوب و حتی در بخشهایی نا مطلوب ،اداره امور کشور به چشم می خورد. همچنین به نظر می رسد از منظر مصالح کشور تمام کسانیکه فراتر از منفعت جویی های سیاسی به مسائل می نگرنددر بخشهای مختلف اجرایی کشور دچار نگرانی هستند.  ادامه مطلب

دکترین بین المللی دولت نهم به خودزنی تبدیل شد

مصاحبه با روزنامه اعتماد

احمد پورنجاتی نقدهایی که اخیراً پیرامون نظریه گفت وگوی تمدن ها مطرح می شود را فاقد خاستگاه علمی و کمترین بینه علمی و فرهنگی دانست و یادآور شد؛ این اظهارات نوعی واکنش سیاسی است و از موضع فرافکنی مطرح می شود، لذا نباید در چرخه واکنش نسبت به این اظهار نظرها قرار گرفت. این نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی در گفت وگو با «باران» با بیان این مطلب، نظریه گفت وگوی تمدن ها را دکترینی که در یکی از پرتلاطم و حساس ترین دوران ها توانست در بعد سیاست داخلی و خارجی قابل اعتنا باشد، معرفی کرد و گفت؛ این نظریه نه تنها افکار بسیاری از سیاستمداران، بلکه بسیاری از صاحبنظران و فرهیختگان جهان را معطوف به خود کرد؛ بر این اساس نباید آن را تحت الشعاع برخی از اظهارنظرهای کم ارزش و حتی بی ارزش که این روزها می شنویم، قرار دهیم.

ادامه مطلب

آتش فتنه

از من چه می خواهی تو ای ، باد خزان گلشنم

چون کفتری آزرده دل از بام تو پر می زنم
من می روم تا اوج غم
بی واهمه از بیش و کم
یادت مرا چون اخگری
سوزد چنان چوب تری
از دود من غوغا شود
هفت آسمان شیدا شود
افسون کفر زلف تو، باطل نمی گردد چرا؟
محراب طاق ابرویت چون قبله می ماند مرا
ای شور شیرین کار من
دیگر مگو با من سخن  ادامه مطلب

دلتا © 1386 تا ۱۳۹۷ احمد پورنجاتی | کلیه حقوق محفوظ است. | نقل مطالب با ذکر منبع و بدون ویرایش آزاد می باشد.

| بالا ↑